home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right twitter_hover twitter updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Dag 11
Edukans Actieplatform
Weekino Terwijl de nevel nog aan het opstijgen is uit het ons omringende woud, zitten wij al weer aan ons broodje Goudse kaas of gebakken e...

Dag 11

Weekino

Terwijl de nevel nog aan het opstijgen is uit het ons omringende woud, zitten wij al weer aan ons broodje Goudse kaas of gebakken eitje. Ook vandaag zijn we er weer helemaal klaar voor om naar onze drie scholen te gaan. Wat gaat de tijd snel, dit is alweer de laatste dag dat we op school zullen lunchen. 

Gelukkig vandaag geen autoproblemen en ook de politieagenten van de controlepost halverwege de Afobakaweg zijn weer in een goede bui. We zijn dus op tijd voor het ochtendritueel, waarbij op de ene school 200 kinderen uit volle borst het Surinaamse volkslied zingen terwijl ondertussen op de andere school de directeur voor de tweede dag op rij de reddende engel is voor de kinderen, omdat hij de vlag weer uit de knoop haalt. Met de vlag in top kan dan ook hier de schooldag beginnen.

Vandaag ziet de dag er voor ons niet op alle scholen hetzelfde uit. Zo wordt in Tapoeripa de schoolbieb onderhanden genomen, en staan de boeken nu weer schoon en mooi geordend in de kasten te pronken. In Brownsweg worden we meegenomen voor een wandeling door het dorp. We zien waar de kinderen wonen en ook waar ze zwemmen, want we lopen over een prachtig bospad helemaal door naar een meertje. Na anderhalf uur zijn we weer terug op school. Niet meer zo fris als we vanochtend opgestaan zijn, gaan we dapper de klassen weer in.

Na de gebruikelijke lunch, evaluatie en voorbereiding voor morgen, gaan we allemaal weer huiswaarts. De ene bus rijdt vlotjes terug naar Koina, de andere bus pakt nog een paar fotomomentjes onderweg. Zo slingeren we aan lianen en voelen ons echte Janes, kruipen in de grote Brokopondoletters aan de rand van de weg en vergeten ook niet om het meertje waar we al 1½ week langs rijden voor thuis te vereeuwigen.

Bij terugkomst blijkt het zwembad enigszins schoon gemaakt, wat een paar van ons over de streep trekt om voor de enige echte manier van afkoelen te kiezen. Aan de knutseltafel is het voor de laatste keer druk als altijd; ook wordt de ontspanning gezocht op een handdoek op het voetbalveldje om straks zo bruin mogelijk thuis te komen. Zo komt deze middag ook weer tot een eind en verdwijnt met de zon ook de hitte. 

Tijd voor het avondeten, vandaag staan er erwten, wortels en kip op het menu. Volgens Chrystabelle, om al vast weer te wennen aan de Hollandse pot. Gelukkig kunnen we nog een paar dagen genieten van het lekkere Surinaamse eten. We zullen het straks missen!  

We verzamelen weer op de veranda om de dag samen door te nemen. Vandaag anders dan anders, want even later staan we allemaal driftig op een papieren bordje op elkaars rug te schrijven. Zo delen we in polonaise-achtige rijtjes complimenten aan elkaar uit.

Een mooi einde van de dag, op naar morgen.

Liesbeth en Monique

Media bij bericht (1)

Reacties (2)

  • Peter van bochoven (van de Slagbomen)
    10 maanden geleden
    Kort bericht (anders te lang moeten blijven zitten tijdens avondvergadering.)Doe de politie de groeten, geniet van het broodje kaas. De kilo's van de toespijzen gaan er hier wel weer vanaf. De laatste dagen. Het worden dagen van aftellen (deze kant op), optellen ( de plussen en minnen van deze werkreis) en straks op Schiphol: vertellen. Oh, en misschien nog een keer bij de politie: op je tellen passen. Kortom: tot tel! En voor Arja: mijn armen staan al dagen wagenwijd.

    Reactie rapporteren

  • Sheila
    10 maanden geleden
    Leuke update. Dankjewel. Deze ervaring lijkt mij zo gaaf. Dit is van jullie en niemand pakt dit ooit nog af. In het hart, in het hoofd en in wat kilo's erbij misschien :) Ik wens jullie nog fijne momenten en mooie herinneringen om te maken. Ik ben benieuwd naar alle verhalen die ik persoonlijk mag gaan horen. Voor nu nog even feesten en Suriname opsnuiven. Hier wordt het kouder dus als jullie terugkomen is het weer tijd voor shawls en wellicht al denken aan de schaatsen uit het vet ;) 2 werelden ver uit elkaar! Gelukkig is daar het onderwijs en de kinderen die grensoverschrijdend bruggen slaan om te verenigen en te verbroederen. Hartelijke groet Sheila. Dikke kus dochter. Ik hou van je. mama

    Reactie rapporteren

Reactie plaatsen